Zo verzamel je élke foto van je trouwdag
Je fotograaf bezorgt je honderd prachtige beelden van de stukken van de dag waar hij bij stond. Je gasten maken er ondertussen driehonderd van al de rest, en die gaan bijna allemaal verloren tenzij je er iets voor regelt. Dit is dat iets.
Kort samengevat: kies één manier waarop gasten foto’s delen, beslis dat voor de uitnodigingen de deur uit gaan, zet het fysiek op de tafels, en zeg het één keer luidop tijdens de speeches. Alles hieronder is detail bij die vier dingen.
De vijf stappen
- 1
Beslis maanden op voorhand, niet de week ervoor
Wat je ook kiest — een gedeeld album, een hashtag, een fotolink, camera’s op tafel — beslis het vroeg genoeg zodat het op het drukwerk kan. De koppels die achteraf met niets zitten, zijn bijna altijd degenen die er de laatste twee weken over begonnen na te denken, toen het drukwerk al bij de drukker lag.
- 2
Zet het waar de telefoon toch al ligt
Een bord aan de deur wordt één keer gelezen, bij het binnenkomen, door mensen met een jas over hun arm. Een kaartje op tafel staat vier uur lang naast het menu, op ooghoogte, terwijl mensen hun telefoon toch al vasthebben. Doe je maar één ding uit dit lijstje, doe dan dit — waar je het zet weegt zwaarder door dan al de rest.
- 3
Zeg het één keer luidop
Eén zin tijdens de speeches doet meer dan eender welk bordje, want daardoor beginnen de eerste mensen eraan terwijl iedereen kijkt. Vraag wie het woord neemt om het achteraan zijn stukje te zetten. Maak er geen aankondiging van — een zin in het voorbijgaan werkt beter dan een instructie.
- 4
Zeg het tegen je fotograaf, en tegen de zaal
Fotografen zijn er meestal blij mee, maar ze horen het liever van jou dan dat ze op de dag zelf kaartjes op de tafels vinden. Vraag de zaal ook naar het bereik — een schuur met stenen muren en geen ontvangst verandert wat er zal werken, en dat kom je veel liever op voorhand te weten dan om zeven uur ’s avonds.
- 5
Spreek af wie ernaar kijkt, en wanneer
Jij gaat op je trouwdag geen foto’s zitten nakijken, en dat moet je ook niet plannen. Ofwel aanvaard je dat alles verschijnt zodra het binnenkomt, ofwel vraag je één iemand — een broer of zus, een vriend die niet in het gezelschap zit — om er af en toe naar te kijken. Spreek dat op voorhand af, zodat het om elf uur ’s avonds geen vraag meer is.
De drie dingen die misgaan
Mensen vragen om iets te installeren. Elke extra stap kost je een deel van je gasten, en op een feest een app laten installeren kost je de meesten. Wat je ook gebruikt, het moet werken door een link te openen, of het wordt alleen gebruikt door de mensen die je die foto’s toch al zouden doorsturen.
Rekenen op een hashtag. Die bereikt alleen gasten die publiek posten op het ene platform dat jij koos, mist alles wat wel gemaakt maar nooit gepost werd — en dat is het grootste deel — en je kunt er achteraf niets van in volle kwaliteit downloaden.
Het verzamelen tot achteraf uitstellen. Je hebt ongeveer een week om mensen om hun foto’s te vragen. Daarna zit je achter iedereen aan, hebben zij het druk, en sturen degenen die antwoorden je vier platgedrukte foto’s van de zestig die ze maakten. Verzamel op de dag zelf, of neem genoegen met een fractie.
Achteraf
Download alles liever meteen dan vlak voor de deadline, en zet een kopie ergens anders dan waar de eerste staat — de foto’s van je trouwdag zijn een tweede harde schijf waard. Kijk bij welke dienst je ook gebruikt hoelang ze bewaard blijven: bij ons is dat 90 dagen op het plan Plus en daarna zijn ze definitief weg, en de meeste alternatieven hebben ergens in hun voorwaarden een gelijkaardige grens staan. Zoek die van jou op voor je hem nodig hebt.
Zet je fotolink klaar
Het kost een paar minuten, en je kunt de kaartjes maanden voor de dag zelf laten drukken.
Op de wachtlijst